Македонските компании го препознаваат угледот само интуитивно

Пред некое време, за потребите на истражувањето за мојата магистерска теза, спроведов анкета со цел да испитам колку македонските компании (и дали воопшто) го мерат корпоративниот углед. Анкетата беше објавена онлајн, на овој блог и на бизнис порталот Тотал.

На анкетата се одѕваа 124 компании, од кои 26 микро, 32 мали, 41 средни и 25 големи, од кои околу половина беа од Скопје (67, или 54%).

На прашањето дали во компанијата се прават мерења на репутацијата, речиси 69% одговориле дека не се прават, а 23% дека никогаш не ни слушнале дека такво нешто постои.

Од десетте испитаници (8%) кои одговориле дека вршеле мерења на репутацијата, половината рекле дека таквите мерења ги прави специјализирано лице или оддел во компанијата, а 4 дека за таа цел користат услуга на аутсорс агенција. Интересно е дека како метод за мерење на репутацијата, некои од нив наместо да наведат кој метод навистина го користат, одбрале на среќа некој од понудените одговори од листата, што не соодветсвува со останатите одговори, што ја потврдува претпоставката за генералното непознавање на постоечките методи за мерење на корпоративниот углед. Сличен феномен се повторува и во следното прашање поврзано со тоа колку често се прави тоа мерење.

Речиси сите кои правеле мерења на репутацијата одговориле дека податоците од тие мерења им помогнале во спречување или справување со кризна ситуација, или воопшто на некаков каков начин придонеле за подобрување на репутацијата на нивната компанија.

Резултатите на анкетата делумно ја потврдија мојата претпоставка дека кај нашите компании не постои свесност и доволно познавање за она што е корпоративен углед и како тој може да се измери и анализира. Но тоа не е случај само кај нас. Имено, како во академскиот, така и во бизнис светот, се уште не постои вистински концензус за тоа што точно претставува корпоративната репутација, како се дефинира, и што е најважно како се мери. Значаен придонес на ова поле дал Charles Fombrun, основач на Reputation Institute, кој воспоставил основи за мерење на корпоративниот углед и стандардизирал еден модел за мерење, наречен Reputation Quotient (RQ). Тој издвоил 6 клучни фактори кои влијаат на корпоративниот углед, составени од дваесеттина специфични компоненти, како на пример: производи и услуги, финансиски перформанс, визија и лидерство, работна околина, општествена одговорност и емоционална привлечност.

Моделот на Fombrun не е единствениот метод за мерење на угледот, постојат уште многу други модели и методи, но неговиот пристап е најсистематски и најсеопфатен, па затоа претставува основа за многу понатамошни обиди и развој на нови, адаптирани модели и модели по мерка.

Како и да е, македонските компании можеби не знаат за Fombrun и за неговите reputational drivers, но затоа многу добро знаат колку е важен угледот на нивната компанија. Можеби не знаат како да го мерат, но знаат барем интуитивно да проценат каков углед уживаат, и како стојат во однос на нивната конкуренција. Но доколку знаат кои се фактори влијаат на корпоративниот углед и на кој начин, секако дека тоа ќе им помогне да ги лоцираат вистинските проблеми, да ги надминат тие препреки, и многу потемелно да се посветат на решавање и унапредување на точките кои се најранливи.